เขาไม่มีแขนให้โอบกอดความฝัน จึงใช้หัวใจทั้งดวงว่ายเข้าไปหาจากเด็กพิการในกรุงเก่า สู่ฮีโร่ของทีมชาติไทย
บนสระที่เสียงเชียร์บางเบา แต่ศักดิ์ศรีดังสนั่นทั้งประเทศ นี่ไม่ใช่แค่เรื่องของเหรียญรางวัล แต่มันคือเรื่องของ “ความพยายาม”ที่ว่ายฝ่าความเงียบ
จนธงไตรรงค์โบกสะบัดในหัวใจคนไทยทุกคน
เขาไม่ได้เกิดมาพร้อมแขนสองข้าง
แต่เขาเกิดมาพร้อมหัวใจที่ไม่เคยยอมแพ้
“เอิร์ท” เอกพันธ์ ทรงวิเชียรนักกีฬาว่ายน้ำพาราทีมชาติไทยลูกหลานกรุงเก่า พระนครศรีอยุธยา เมืองอู่ข้าวอู่น้ำ เมืองมรดกโลก เมืองที่สอนให้คนรู้จักอดทน อดกลั้น และยืนหยัด
บนสระว่ายน้ำที่เงียบกว่าที่ควรจะเป็น ในการแข่งขันอาเซียนพาราเกมส์ ครั้งที่ 13 ปี 2025
ที่จังหวัดนครราชสีมา ประเทศไทยเป็นเจ้าภาพ
เสียงเชียร์บางเบา ผู้คนบางตา ทั้งที่พวกเขาทุกคนมีธงไตรรงค์ติดที่อกซ้ายเหมือนนักกีฬาทีมชาติไทยทุกคน
ต่างกันเพียงอย่างเดียวพวกเขาต้องใช้ “ความพยายาม” มากกว่าคนอื่นไม่ใช่สองเท่าไม่ใช่สามเท่า
แต่บางครั้ง มากถึง 5 เท่า 10 เท่าตั้งแต่ยังไม่ทันได้ลงแข่ง
เอกพันธ์ คือชายหนุ่มผู้พิการไร้แขนทั้งสองข้างตั้งแต่กำเนิดแต่ไม่เคยไร้ความหวังไม่เคยไร้ศักดิ์ศรีในห้องเรียน เขาเรียนเหมือนเพื่อนทุกคนเขียนหนังสือด้วยเท้าทั้งสองข้างใช้ชีวิตด้วยเท้าคู่นั้นช่วยเหลือตัวเอง
ยิ้มให้โลกและได้รับรอยยิ้มตอบกลับจากเพื่อนและครูอาจารย์เพราะเขาไม่เคยขอความสงสารมีแต่ขอ “โอกาส”
บ้านเลขที่ 24/2 ตำบลเสนา อำเภอเสนา จังหวัดพระนครศรีอยุธยาคือบ้านธรรมดาแต่เพาะหัวใจนักสู้ที่ไม่ธรรมดาเขาเติบโตจากโรงเรียนศรีสังวาลโรงเรียนเฉพาะทางสำหรับเด็กพิเศษวันที่ก้าวออกมาหลังจบ ม.3
คือวันที่ต้องเผชิญโลกจริงโลกที่ไม่ได้ใจดีเสมอโลกที่ไม่ได้รอใคร
ในสระว่ายน้ำเขาไม่ได้ใช้แขนออกแรงแต่ใช้ทั้งหัวใจดันร่างกายไปข้างหน้าซ้อมแล้วซ้อมอีกล้มแล้วลุกแพ้แล้วฝึกเจ็บแล้วอดทน
จนวันหนึ่ง
ชื่อ “เอกพันธ์ ทรงวิเชียร”
ถูกเรียกในนาม นักกีฬาว่ายน้ำคนพิการทีมชาติไทย
และวันนั้นก็มาถึงวันที่เหงื่อทั้งหมดกลายเป็นคำตอบ
เขาคว้า 5 เหรียญทอง 1 เหรียญเงินในอาเซียนพาราเกมส์คว้าเหรียญทองท่ากรรเชียง 50 เมตร คลาส S5
พร้อมสถิติใหม่ไม่ใช่แค่ของตัวเองแต่ของประเทศไทย
เอกพันธ์ ไม่ได้ชนะเพราะร่างกายสมบูรณ์เขาชนะเพราะหัวใจไม่เคยถอยเขาคือหนึ่งในความหวังของสมาคมกีฬาคนพิการแห่งประเทศไทยและเป็นหลักฐานมีชีวิต
ว่าคำว่า “ข้อจำกัด”ไม่เคยมีอำนาจเหนือ “ความพยายาม”
บนสระที่คนดูน้อยบนเวทีที่เงียบมีชายคนหนึ่งว่ายน้ำเพื่อศักดิ์ศรีเพื่อธงชาติและเพื่อพิสูจน์ว่าคนที่ไม่มีแขน
ก็สามารถเอื้อมถึงความฝันได้ไกลกว่าที่ใครหลายคนคิดไว้มากนัก